Os iusti meditabitur sapientiam
De mond des rechtvaardigen zal wijsheid mediteren
Et lingua eius loquetur indicium
En zijn tong zal recht spreken
Beatus vir qui suffert tentationem
Zalig is hij, die verzoeking doorstaat
Quoniam cum probatus fuerit accipient coronam vitae
Want nadat hij is beproefd, zal hij de kroon des levens ontvangen
Kyrie, ignis divine, eleison
Heer, goddelijk vuur, ontferm U
O quam sancta, quam serena
Oh hoe heilig, hoe sereen
Quam benigma, quam amoena
Hoe goedaardig, hoe aangenaam
O castitatis lilium
O lelie der zuiverheid
Papa...
U bent het, Papa! U bent het echt, Papa!
Je kunt me hier wel afzetten. Ik wil ze niet alarmeren.
Nana!
Als ik hier iets later was gekomen...
Ik dacht dat ik je had gezegd zover mogelijk weg te gaan.
Nou, ik was...uh
Maar trouwens, waarom bent u hier? Komt u voor mij?
Da's nou jammer...
Jij bent mijn prooi. Ik wacht hier al dagen op.
Ik ga je absoluut doden. Desnoods met mijn blote handen. Hoor je?
Dat gaat niet gebeuren.
Wat?!
Jij zul mij nooit meer terugzien.
Wacht! Wacht! Waar ga je heen, kreng!
- GEEN WEG TERUG -
Ik vraag me, af of er toch niet iets is gebeurd.
Weet je...
Ja?
Kohta's vader en zijn kleine zusje Kanae... die zijn vermoord.
Verm...
Ze zijn voor zijn ogen vermoord.
Vanwege dat trauma belandde hij voor ongeveer een jaar in het ziekenhuis.
Omdat ik indertijd nog een kind was...
...heeft iedereen gewacht met me erover te vertellen...
En de moordenaar?
Er waren tientallen andere slachtoffers...
De politie heeft er lang uitgebreid onderzoek naar gedaan, maar...
Ik wist niet dat Kohta zoiets verschrikkelijks had meegemaakt.
Kohta zegt dat hij zich niets van wat er is gebeurd kan herinneren.
Toen ik hoorde wat je zei over de reden dat Kohta zo meelevend is,
bedacht ik dat hij zo vriendelijk is voor jou en de andere meisjes...
...omdat hij zo'n zelfde ellende heeft gevoeld.
Voor Kohta is iedereen als Kanae.
Maar ik ben zo egoïstisch. Ik wordt jaloers als hij mij geen aandacht geeft.
Dan word ik boos en ga op hem fitten en huil ik elke keer weer.
Ik ben niet goed genoeg om een moeder te worden genoemd.
Yuka...
U bent geloof ik verliefd op Kohta, is het niet?
Huh...
Shirakawa is gedood, door Lucy.
Ja.
Ik weet ook niet waarom zij ineens opdook.
En ik weet ook niet waarom Nr.35 haar vectoren niet meer kan activeren.
Het plan is daarmee volledig mislukt.
Er moeten andere manieren zijn om...
Zelfs al komen haar vectoren niet naar buiten, er zijn nog steeds manieren waarop we Nr.35 kunnen gebruiken.
Ja, ik begrijp het meneer.
Als er iemand niet menselijk is, dan is hij het wel.
Het is nauwelijks te geloven dat een monster als dit hier, Chief Kurama's dochter is.
Hoe onfortuinlijk.
Timermodus: UIT
Blijf voortdurend op je hoede.
Als er iets gebeurt, hoef je niet te aarzelen.
Ja meneer.
Kurama...
Dus je bent absoluut zeker dat ze hier is, Nana?
Ja. Ze is wakker.
Maar waarom? Waarom moet u dat meisje doden, Papa?
Omdat dat meisje mijn echte dochter is.
Daar begrijp ik echt helemaal niets van!
Wat is er?
Het is Lucy. Zij komt ook dichterbij.
Nee, Lucy?
Ze heeft me opgemerkt.
Dus zo graag wil je gedood worden.
Het lijkt erop dat ik weer beter ben...
...want mijn vectoren kwamen meteen naar buiten, toen ik het probeerde.
Lucy is op weg hierheen.
Het zal nog 30 minuten in beslag nemen, totdat de versterking arriveert.
Die monsters kunnen hun gang gaan en het onder elkaar uitvechten.
We kunnen ons niet nog meer slachtoffers veroorloven, en in het ergste geval...
Waarom ben je gekomen?
Was ik dan niet van begin af aan jouw doelwit?
Ik zie dat je blaakt van zelfvertrouwen.
Ik wil hier verder niemand anders bij betrekken.
Wat voor de duivel is zij?
Auw...
Geen zorg, ik zal deze hel snel voor je beëindigen.
Denk jij dat je me gaat doden?
Ik weet niet of je een koningin bent of wat dan ook, maar...
...niemand kan mij doden!
We hebben gewonnen! Als we snel zijn kunnen we Lucy gevangen nemen!
We hebben het voor elkaar! Nu is mijn positie verzekerd.
Ik hoef alleen nog maar...
Dus dit is die Lucy waar iedereen zo doodsbang voor was?
Mariko!
Wie ben jij?
Chief Kurama!
Kurama...
Vader?
Mariko...
Oh vader...
Vader, ik hoopte u te ontmoeten.
Vader...
Al die tijd...
dat ik in die donkere kamer was opgesloten...
zag ik vol verwachting uit naar de dag dat we elkaar zouden ontmoeten.
U zou zeggen "kom naar buiten, Mariko".
U zou daar samen met mijn moeder staan te wachten om mij mee naar huis te nemen,
zodat we als gezin samen zouden kunnen zijn.
En u en mam zouden zeggen "Mariko, wij houden zo veel van je..."
"en nu zien we elkaar eindelijk", net als in mijn dromen.
Hoe kon u dit doen...
Hoe kón u...
Nu ik eindelijk bij u kan zijn...
Vader!
Nee... mader!
Het is mijn schuld. Ik moest zoveel kinderen van anderen doden...
...maar jou heb ik in leven gelaten omdat jij mijn dochter was.
Dit was mijn zonde van begin af aan.
Maar waarom hebt u mij zo lang laten leven, terwijl u wist dat ik zo zou lijden?!
Dit is gevaarlijk.
Papa, we moeten hier weg.
Papa?
Waarom?
Waarom mag zij u Papa noemen...
...terwijl u mij aan mijn lot hebt overgelaten? Waarom?
Hoe kón u?!
Nana!
Papa, ga toch...
Zeg eens, vader...
...zou u nog droeviger zijn als zij doodging?
Als u het antwoord niet weet, probeer ik het uit, zodat u erachter komt. Goed?
Blijf weg.
Blijf toch weg bij mij!
Warmte, liefde, vreugde.
Al het goede is je ontnomen en ik was degene die het je ontnam.
Mariko, geen moment is voorbij gegaan, dat ik niet aan je dacht.
Vader...
Mariko, het spijt me zo.
Vanaf nu zullen we altijd samen zijn.
Echt waar?
Ik beloof het.
Vooruit, doe het.
Chief?
Was dit uw opzet van het begin af aan?
Hoeveel jaar werk ik inmiddels niet voor de Directeur?
Ik weet wat waar die man toe in staat is.
Nana, beloof me dat je alles zult doen om gelukkig te worden.
Papa?
Papa!
Als ik zijn orders negeer, kost het me mijn leven.
Denk hierom niet slecht over me.
Papa...
Vader?
Mariko, ik wilde je in ieder geval dit vertellen, wanneer ik je zou zien...
Je moeder hield ontzettend veel van je, tot haar laatste ademtocht.
Beide hielden we van je, meer dan je ooit kunt weten.
Timermodus: AAN
Nee!
Dit kan toch niet! ...Dit mag niet!
Papa!
Jij bent de enige die nog over is!
Daarmee ben ik de...
Lucy!
Zelfzuchtige, dwaze mensen! Waardeloos zijn ze!
Je weet dat dat niet waar is!
Papa was...
Ga met Kotha in dat huis wonen.
Ik wil dat jij doet... wat ik nooit zal kunnen doen.
Lucy...
Mobiliseer de volledige SAT eenheid en neem Lucy gevangen.
Ik ben alleen geïnteresseerd in haar hoofd en torso.
Ik kan die jongen toch niet aan die man uitleveren...
Het lijkt erop dat die dwazen hun eigen graf hebben gegraven.
Neem me niet kwalijk meneer, maar is het goed als ik straks een bad neem?
Het grote plan is zojuist begonnen, met jou erbij.
Doe dus alsof je thuis bent.
Die wond...?
Stelt niets voor.
Dat meisje van vroeger, waar ik als kind mee speelde, en Nyu...
Dat ben jij dus allebei.
Je moet weten, ik ben geboren om de mensheid te vernietigen.
Vijf jaar...
In niet meer dan vijf jaar...
...kan ik er voor zorgen dat er meer kinderen van mijn soort worden geboren dan mensenkinderen.
Maar als ik erin slaag zo'n wereld te maken...
...zul jij er niet in leven.
Kohta, jij was een korte, gelukkige droom...
...die zich plotseling in dit leven... in deze helse nachtmerrie... aan mij openbaarde.
De dagen dat ik bij jou mocht zijn, waren de enige gelukkige dagen.
Altijd, altijd...
...wilde ik je zeggen hoe vreselijk het me spijt.
Ik heb mijn leven alleen nog verdragen, om de kans te krijgen... jou dit te kunnen zeggen.
Ga niet!
Waarom? Ik heb je familie vermoord!
Ik weet het niet!
Ik kan je niet vergeven wat je Kanae en mijn vader hebt aangedaan.
Maar... maar...
als ik je laat gaan, wetende dat je nog meer leed zult veroorzaken, zal ik dat...
...de rest van mijn leven betreuren. Ik wil dat het bloedvergieten ophoud.
Ik hield zó veel van dat eenzame meisje uit mijn kindertijd en van Nyu, die zo bijzonder was...
Kohta...
Ik wilde alles vergeten...
...en alleen maar bij jou zijn.
Nyu...
Kohta, ik heb zoveel spijt van al het verdriet dat ik je heb aangedaan.
Jij ook...
Je leven is ellendig geweest, is het niet? Niemand verdient zoveel verdriet.
Ik wou dat ik iets had kunnen doen.
Ik moet terug naar huis...
Ik moet terug naar huis....
Klaar!
Ik moet terug naar huis....
...waar mijn familie wacht...
Vuur!
Als je vaker zou schoonmaken, hoefde het nu niet zo lang te duren.
Als je nou niet opschiet, krijg je geen lunch.
Ja ja! Ik weet het!
Wat is er?
Och niks...
Nana, je wordt steeds beter.
Ach, hou op. Ik heb alleen maar worstjes gebakken.
Ja, maar deze keer heb je ze niet laten verbranden.
Hé, gemenerik!
Yuka...
Je hebt een extra kom op tafel gezet.
Het leek me zo leuk als zij hier ook bij ons zou zijn.
Ja, je hebt wel gelijk.
Bedankt voor het eten!
Lekker!
O ja, dat is waar! Dit is de eerste keer dat je somen noedels eet.
Ja, ik kon hier niet zijn, toen jullie ze laatst aten...
Terwijl er zoveel prachtige dingen zijn in de wereld...
...zo veel goede dingen...
Nana...?
Sorry.
Eet smakelijk!
Heel goed! Je moet goed eten als je groot en sterk wil worden...
Hè? Staat er iemand aan de poort?
Ik ga wel even kijken.
Huh?
Hij loopt weer...